Dlaczego ptaki emigrują?

Jastrząb gołębiarz, znany także pod inną nazwą jastrzębia zwyczajnego, to duży ptak drapieżny, który pochodzi z rodziny jastrzębiowatych. Miejscem, które upodobał sobie ten gatunek ptaka do pomieszkiwania, jest przede wszystkim strefa lasu iglastego znajdująca się na północnej półkuli globu ziemskiego. Jastrzębia gołębiarza zobaczyć można więc w Europie, Azji, Ameryce Północnej i północnych obszarach Afryki. Jastrząb gołębiarz zaliczany jest raczej do ptaków będących gatunkiem osiadłym.

Koczowanie gatunku występuje tylko poza okresem lęgowym, kiedy to ptaki zamieszkujące chłodniejsze rejony Ameryki Północnej oraz Azji wyruszając w stronę obszarów, które cechują się trochę łagodniejszym klimatem. W Polsce jastrząb gołębiarz występuje szalenie nielicznie, a mająca tu miejsce zima jest dla niego powodem do dalekich podróży, podczas których szuka wystarczająco łagodnego klimatu. Wierzch ciała dorosłych osobników jastrzębia gołębiarza jest szaro popielata.

Inny jest natomiast spód, którego jasny popiel pokryty jest dodatkowo poprzecznymi, falistymi prążkami. Stanowi to niezwykle charakterystyczną cechę wyglądu zewnętrznego  jastrzębia gołębiarza. Inaczej wyglądają natomiast młode osobniki, których wierzchnia strona ciała jest mocniej brązowy, a faliste prążki zastąpione są przez plamki, których kształt porównuje się do spadających kropel wody.

Samice i samce jastrzębia gołębiarza różnią się rozmiarami. Jednakowo długość ciała, długość ogona jak i rozpiętość skrzydeł ma większe wartości u samicy. Jastrząb gołębiarz jest samotnikiem, który towarzystwa szuka tylko w okresie godowym. Jego skryty i charakter i milczące usposobienie to inne cechy, które są typowe dla tego właśnie gatunku ptaka.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *